Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

Χτες, έκανα μια βόλτα στην Πόλη. Πολλές φορές, με τις μηχανές και τα αυτοκίνητα, ξεχνάμε την ομορφιά ενός περιπάτου. Έτσι, ξεκινόντας από την πλατεία, κατευθύνθηκα στο λιμάνι, κάνοντας τον κύκλο της Κιτροπλατείας και έπειτα στη λίμνη, ενώ κατέβηκα μετά πίσω από τη Μαρίνα, και βγήκα μπροστά στο Δημαρχείο, όπου ανέβηκα το δρόμο ξανά για την πλατεία. Μπορούμε όμως όλοι να κάνουμε αυτή τη βόλτα;
Προσπαθούσα χτες να κατανοήσω πώς ένα άτομο με ειδικές ανάγκες, θα μπορούσε να κάνει το ίδιο. Οι εγκαταστάσεις της πόλης μας δεν είναι κατάλληλες. Το ίδιο βέβαια ισχύει και στα χωριά της περιοχής, αλλά και στη Νεάπολη.
Ποιος είναι ο σεβασμός μας για το συνάνθρωπο, όταν παρκάρουμε (πάντα σε πρώτο πληθυντικό) μπροστά στις ειδικές ράμπες που έχουν φτιαχτεί για αυτά τα άτομα. Με τον Καλλικράτη, δημιουργείται μια ειδική υπηρεσία, εξυπηρέτησης στο σπίτι. Θέλω να πιστεύω ότι στο Δήμο μας δε θα δημιουργηθεί για τα ΑΜΕΑ. Άλλος ήταν άλλωστε και ο σκοπός του Νομοθέτη. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, η πρόσβαση πρέπει να είναι και για τα ΑΜΕΑ.
Τώρα, πως θα λυθεί αυτό; Με βασικό ανασχεδιασμό ειδικά των Δημοσίων Υπηρεσιών, αλλά πάνω από όλα με την ευαισθητοποίηση των Δημοτών. Δε μιλάω, φυσικά, για μια συζήτηση, μιας και η συζήτηση γρήγορα ξεχνιέται αλλά για πραγματικές εκδηλώσεις ευαισθητοποίησης. Θα μπορούσαμε να μπούμε για λίγο στη θέση τους και να προσπαθήσουμε να κινηθούμε στις πόλεις και τα χωριά; Έτσι, την επόμενη φορά θα το σκεφτόμασταν σοβαρά να παρκάρουμε μπροστά από μια ράμπα.. Θα αξιώναμε περισσότερα για αυτή την πρόσβαση από τη Δημοτική Αρχή. Η υπόθεση τους θα γινίοταν υπόθεση μας.

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ΕΝΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 Έτυχε σήμερα να παρακολουθήσω το Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου.Το τελευταίο αν δεν κάνω λάθος πριν τις εκλογές. Κι ενώ διάβαζα πριν λίγες μέρες σε κάποιο μπλογκ ότι αναμενόταν μεγάλες αναταραχές, όλα κύλησαν ομαλά.
Την ώρα που καθόμουν κι άκουγα τη συζήτηση, σκεφτόμουν ότι είναι σπουδαία εμπειρία για κάθε δημότη, να ζήσει από κοντά ένα τέτοιο συμβούλιο. Μπορείς να πας, να μιλήσεις και να εισακουστείς κιόλας αν είσαι πιστευτός. Σχεδόν κανείς μας όμως δε το κάνει. Οι λόγοι είναι απλοί:

Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΔΙΑΔΡΟΜΗ...

Αυτό το blog αποφάσισα να το δημιουργήσω για ένα και μόνο λόγο. Για να εκφράζομαι!Τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο.
Γυρίζοντας στον Άγιο Νικόλαο ένα χρόνο πριν σχεδόν, μου φαινόταν πολύ περίεργο. Έλειπα βλέπετε αρκετό καιρό. Όλα αυτά τα χρόνια ερχόμουν ναι μεν Χριστούγεννα, Πάσχα, Καλοκαίρι αλλά πάντα ως τουρίστας. Μάλιστα, υποστήριζα ότι δύσκολα θα ξαναγυρίσω μόνιμα.
Τελικά, τελειώνοντας τη στρατιωτική μου θητεία, συνειδητοποίησα ότι όχι μόνο δεν ήμουν αρνητικός να γυρίσω αλλά ήθελα κιόλας. Το αίμα νερό δε γίνεται. Έτσι ακριβώς και τον τόπο σου δεν τον αλλάζεις εύκολα.
Μέσα λοιπόν σ'αυτο τον πρώτο χρόνο της προσαρμογής άρχισε και το πλάνο του Καλλικράτη. Η αυτοδιοίκηση στην πραγματική της διάσταση. Μια καινούρια συνένωση δήμων και κοινοτήτων. Το ειχα πάντα άχτι που ψήφιζα στο Βραχάσι και δεν μπορούσα να ψηφίσω και για τον Άγιο Νικόλαο. Ποτέ βέβαια δε σκέφτηκα να μεταδημοτεύσω, αφού όλη η ιστορία της οικογένειας μου είναι εκεί και με απασχολεί η εξέλιξη αυτού του τόπου.
Τώρα πια βέβαια, αυτό αποτελεί παρελθόν. Μάλιστα, από την 1η Ιανουαρίου αναλαμβάνουν οι πρώτες καλλικράτιες αυτοδιοικητικές αρχές, οι οποίες και θα αναδειχθούν μέσα από τις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου.
Μέσα σε αυτό το μπλογκ, θα γράφω για κάποια πράγματα που μας ενοχλούν και θα ήθελα αλλάξουν. Πάντα προτείνοντας και πιθανές λύσεις, στα πλαίσια του εφικτού.
Ο διάλογος είναι επιτρεπτός και συνάμα αναγκαίος οπότε και τα σχόλια οποιουδήποτε επιθυμεί θα αναρτώνται απευθείας και χωρίς προηγούμενη έγκριση μου. Άλλωστε, η λογοκρισία είναι κομμάτι άλλων καιρών...
Καλή μας διαδρομή λοιπόν. Ειθε η παρούσα πλατφόρμα να μετονομαστεί σύντομα σε “Ο Δήμος μας κι Εμείς”.